به گزارش روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی، نشست تخصصی اعضای هیئتعلمی و استادان دانشگاه بینالمللی سوره با عنوان «پرسش از تجدید عهد و حیات طیبه در هنر» با تمرکز بر واکاوی نسبت دانشگاه با هنر در تراز انقلاب اسلامی، در محل نمایشگاه نقاشی «مدرسه میناب» و با حضور دکتر مصطفی گودرزی برگزار شد.
در ابتدای این رویداد، مصطفی گودرزی، استاد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و عضو پیوسته فرهنگستان هنر، ضمن اشاره به جایگاه دانشگاه سوره به عنوان نهاد نمایندگیکننده آموزش و پژوهش در حوزه فرهنگ و هنر انقلاب اسلامی، بیان داشت: مأموریت حوزه هنری همواره در گام نخست، تولید آثار شاخص و در مراحل بعدی، آموزش، پژوهش، نمایش و انتشار آثار بوده است. بذر هنر انقلاب در مراکز مختلف، بهویژه در حوزه هنری، کاشته شد و طی چند دهه فعالیت مستمر، به درختی تناور بدل گشت. نقش دانشگاه سوره در این میان، روایت دانشگاهی و عمیق این مسئله است.
گودرزی با تأکید بر نزدیکی پنجاهمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، هنرمندان و فعالان فرهنگی را به تدوین برنامهای راهبردی برای این مناسبت فراخواند.
وی یادآور شد: در مقطع ظهور هنر انقلاب، هنرمندان غالباً فاقد تحصیلات دانشگاهی مرتبط بوده یا در ابتدای مسیر آموزش بودند؛ اما به مدد الهی و تلاش مجدانه، آثاری خلق کردند که اکنون از ماندگارترین نمونههای هنر معاصر ایران محسوب میشوند. از اینرو، یکی از مطالبات ما از نهادهایی چون دانشگاه سوره، توجه ویژه به تاریخنگاری سیر تطور و تحولات هنر انقلاب اسلامی است تا این میراث برای نسلهای آتی به درستی تبیین شود.
وی افزود: «گدر آن دوران، انگیزه الهی در بستر معنویِ حاکم و تحت رهبری حضرت امام خمینی (ره)، هنرمندان جوان را قادر ساخت تا آثاری بیافرینند که پس از گذشت نیمقرن، همچنان طراوت خود را حفظ کردهاند. این توفیق جز با مدد الهی و تجدید میثاق با عهد معنوی میسر نبود.
این استاد دانشگاه در بخش دیگری از سخنان خود، تغییر سیاستهای فرهنگی و گرایش جامعه دانشگاهی به توسعه کمی تحصیلات تکمیلی را نقطه عطفی در دگرگونی وضعیت هنر دانست و افزود: از آنجا که علوم انسانی و هنرِ مسلط بر نظام آموزشی ما، عمدتاً مبتنی بر منظرهای غربی است، ضرورت دارد هنر انقلاب اسلامی که هنری متعهد به تجدید عهد است، بازخوانی شود. شهید سید مرتضی آوینی به عنوان یکی از نخستین نظریهپردازان این حوزه، انقلاب اسلامی را دلالتی تأویلی بر سپری شدن عصر تمدن غرب میدانست و هنر را منادی وضع موعود معرفی میکرد. از منظر ایشان، هنر انقلاب اسلامی با بازگشت به حق محقق میشود.
گودرزی با اشاره به خلأ موجود در صورتبندی مبانی نظری هنر انقلاب، بیان داشت: اگرچه حوزه هنری، دانشگاه سوره و مجله سوره تلاشهای ارزندهای در این مسیر داشتهاند، اما ما همچنان در بندِ «نظریهزدگی» هستیم؛ فضایی که در آن دانشجو و پژوهشگر تنها در صورتی مورد توجه قرار میگیرند که بر نظریات غربی متمرکز باشند. نقش دانشگاه سوره در این میان بسیار خطیر است؛ ما باید پاسخگو باشیم که دانشگاههای ما چه نسبتی با افق اندیشهای و فرهنگی انقلاب اسلامی برقرار کردهاند.
وی در آسیبشناسی توسعه کمی و حسابنشده مراکز آموزش عالی هنر، هشدار داد: نظام آموزشی که ظرفیتسنجی رشتهها، مقاطع و نیاز بازار را در نظر نگیرد، منجر به سرخوردگی اجتماعی دانشآموختگان میشود. برخی هنرها همچون نقاشی ماهیتاً فردی هستند، اما توسعه بیرویه در رشتههایی نظیر معماری، آسیبزاست. ضرورت دارد در رشتهها، سرفصلها و ترکیب مدرسان متناسب با اهداف هنر انقلاب، بازنگری جدی صورت گیرد. متأسفانه از تجربیات پنجاهساله نهادهایی مانند حوزه هنری در ساختار دانشگاهی استفاده بهینهای نشده است.
گودرزی در پایان با تأکید بر لزوم شفافیت در اهداف آموزشی، خطاب به اساتید دانشگاه سوره تصریح کرد: به نظر میرسد دانشگاه سوره باید دقیقاً تبیین کند که هدفش چیست؟ آیا هدف تربیت هنرمند، منتقد، مورخ، پژوهشگر یا مدیر هنری و متخصص اقتصاد هنر است؟ این دانشگاه باید با برنامهریزی هدفمند، در پاسخ به پرسشهای بنیادین گام بردارد؛ ماهیت، مؤلفهها و مبانی اصول هنر انقلاب اسلامی چیست؟ هنرمند انقلاب اسلامی واجد چه ویژگیهایی است؟ مصداقهای شاخص هنر انقلاب در تاریخ هنر معاصر کداماند؟ تفاوت هنر انقلاب اسلامی با هنر سایر انقلابها در چیست؟ چالشهای پیشروی هنر انقلاب کداماند؟ سیر تحولات هنر انقلاب و متون مرتبط با آن چیست؟ سازمانهای مرتبط، چه نقشی در تعمیق و توسعه هنر انقلاب ایفا میکنند؟ امید است دانشگاه سوره با استناد به عملکرد و خروجیهای خود، فصلی نو در هنر متعهد بگشاید و کارنامهای روشن از اقدامات خویش در این قلمرو ارائه دهد.
نظر شما